gero years

One of the best memory I have sa aking pursuit for advancement ay ang pag-enroll ko sa MA in gerontology sa St. Joseph’s College. After finishing nursing nuong 2005, diretso pasok ako ng Masters.

Unang na-meet ko, si Joey, isa sa mga naging buddy ko sa klase. Pero ilan lang naman kami, like sampu lang yata kami sa klase. Kakatuwa, kasi iba iba ang mga backgrounds namin, at iba iba rin ang age range. Like meron akong classmate na mga madre, may PT/OT, commerce, nurse, dating seminarista, vice president ng isang university, at marami pang iba. Kahit na iba iba ang mga pinanggalingan namin, at kinamulatan, nandoon ang passion ng bawat isa para matuto, at makatulong. Saka di mo mararamdaman na out of place ka, lahat nagtutulungan, parating masaya, pati professor namin, like sina Doc. Sayo, Doc. Carol, Sir Mau, masaya din.

Syempre, every sem, may mga bagong salta, mga bagong mukha. Nadadagdagan ang grupo, pero meron ding umaalis dahil gradweyt na. Pero di pa rin sila nawawala sa samahan. Tandang tanda ko pa nung mag-practicum kami sa San Lorenzo home for the elderly, na pinapatakbo ng mga madre. Gagawa kami ng mga activity para sa kanila, magka-counseling, at iba pa. Iba ang fulfillment pag nakakatulong ka ng ibang tao. Pero ang di ko makakalimutan, ang Camillus medhaven. Isa sa mga classmate ko, si ate nilda, ang nurse supervisor doon. Ilang buwan din kaming namalagi para magpracticum doon. Ang layo pa naman, ehh usually manggagaling pa ako ng las pinas. Pero di ako nanghinayang sa pagod, at pamasahe na ginugul ko, kasi sulit talaga. Ibang klaseng samahan ang nabuo, at yun ay di ko makakalimutan. Kina Hilda, joey, paul, mama, ate nilda, doktora, kuya sam, sister Hilda buhay, janet, mike, cez at iba pa, salamat at nakilala ko kayo.

When I came here sa Amerika, while preparing for the PT stateboard, nag review kami ng mga kasamahan ko sa New York. Laking gulat ko ng makita ko yung isang classmate ko rin sa MA na si Cez. Small world talaga, pero sobrang happy. She's also a pinoy PT and a gerontologist from Europe. Sobrang bonding namin nung time na yun, kasi it was both our first time in the big apple, along with our other friends.

For me, forming friendships with these people is an experience i will never forget. Im still looking forward na makita ko kayo ulit when I go for my vacation.

Thanks for everything!!!!